Centrum Rzeźby Polsiej w Orońsku
Jesteś w archiwalnej wersji strony Centrum Rzeźby Polskiej, strona ta nie będzie już aktualizowana a zawarte tu informacje mogą być nieaktualne.
EUROPEAN LAND ART NETWORK
 Wydarzenia
Aktualności »
»  DOTYK / THE TOUCH
»  STAŻE W INSTYTUCJACH KULTURY
»  Goście w Orońsku
»  Prof. Jan Berdyszak (1934–2014)
»  Oferta pobytów edukacyjnych na lata 2014 - 2015
Pobyty indywidualne »
»  Bartłomiej Kurzeja
»  Aleksandra Ławicka-Cuper i Alain Lapicore
»  EWA BEYER-FORMELA
Plenery »
»  Zespół Szkół Plastycznych w Gdyni-Orłowie
»  VI Międzynarodowe Sympozjum Rzeźbiarskie im. Katarzyny Kobro 2014
»  Warsztaty rzeźbiarskie Uniwersytetu Śląskiego, filia w Cieszynie
»  VII Międzynarodowy Plener Ceramiczny LAB ORO
»  Wolna Grupa Ceramika w Orońsku
»  Akademia Orońska Liceum Plastycznego z Tomaszowa Mazowieckiego
Konkursy »
»  Rozdroża wolności

więcej »

 Aktualne wystawy
Muzeum Rzeźby Współczesnej »
»  ALFABET RZEŹBY – vwzż
Galeria Oranżeria »
»  Adam Garnek TURBINA
Galeria Kaplica »
»  Ewa Wesołowska O=O

więcej »

 Nasi Partnerzy
»  Rada Programowa
»  Kapituła honorowa
»  Mecenas roku
»  Nasi darczyńcy

 

 Patronat Kwartalnika Rzeźby
OROŃSKO
»  LUDWIKA OGORZELEC Napięcia intelektualne
»  TECHNE Wystawa studentów Wydziału Rzeźby ASP w Gdańsku
»  Sylwester Ambroziak
»  Zorka Wollny


O.pl
członek



Konkurs na Pomnik Smoleński
LUDWIKA OGORZELEC Napięcia intelektualne

LUDWIKA OGORZELEC

Napięcia intelektualne

z cyklu Krystalizacja przestrzeni

Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie

 

Napięcia intelektualne to rzeźba typu site-specific. Kreowanajest specjalnie do wnętrza budynku BUW. Będzie kolejną pracą Ludwiki Ogorzelec z cyklu Krystalizacja przestrzeni,zapoczątkowanego w 1990 roku.

 

Otwarcie: Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie, ul. Dobra 56/66, hol katalogowy

7 listopada 2013, godz. 21.00

Rzeźba będzie istniała do 15 stycznia 2014 roku.

Kurator wystawy: Elżbieta Łubowicz

 

Ludwika Ogorzelec

 

Naprężone, przecinające przestrzeń i siebie nawzajem linie przezroczystego celofanu dzielą przestrzeń na mniejsze fragmenty, nadając jej nowe znaczenie estetyczno-emocjonalne poprzez wykreowaną energię oddziaływującą na psychikę człowieka. Zasadniczym tworzywem jest tu sama przestrzeń – linie celofanu (materii lekkiej, elastycznej) użyte są dla zarysowania jej trójwymiarowego wizualnego konturu. Kontur ten dzięki równowadze naprężeń ostatecznie objawia się w formie dynamicznej struktury wychwytującej światło.

Działanie rzeźby skierowane jest do czytelników Biblioteki. Przychodzący w to miejsce człowiek (student czy naukowiec korzystający z księgozbioru) zaskoczony jest innym obrazem i nową energią wnętrza, do którego wcześniej już się przyzwyczaił i przestał je widzieć. Mimo że jego praca nad podjętym tematem kontynuowana jest jak przedtem, czuje się on już inaczej – jego wysiłek intelektualny wzmocniony jest o kreatywną emocję emitowaną przez ukosy napiętych nad jego głową linii.

Ta kreatywna zmiana wnętrza biblioteki sprawia, że staje się ona w pełniejszy sposób instytucją kultury stymulującą rozwój całej osobowości człowieka.

Realizacja rzeźby w Bibliotece Uniwersyteckiej uzyskała prestiżowe patronaty medialne: „Sculpture” (najważniejsze na świecie pismo o rzeźbie), „Artension”, miesięcznik, Francja (jedno z ważniejszych francuskich pism o sztuce); O.pl Polski Portal Kultury (najpoważniejszy polski portal internetowy poświęcony kulturze); Kwartalnik Rzeźby „Orońsko” (najważniejsze polskie pismo poświęcone rzeźbie).

 

Organizatorami wystawy są:

Fundacja „Nowa Przestrzeń Sztuki”

Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie

Mecenas wydarzenia:

DORBUD S.A. z siedzibą w Kielcach

 

Zaproszenie

Zaproszenie

 

LUDWIKA OGORZELEC

Nota biograficzna

Urodzona w Chobieni na Dolnym Śląsku. Ukończyła Akademię Sztuk Pięknych we Wrocławiu (studia w latach 1978–1983), dyplom w pracowni rzeźby prof. Leona Podsiadłego. Studia kontynuowała we Francji, w École nationale supérieure des beaux-arts w Paryżu (1985–1987), w pracowni słynnego rzeźbiarza Césara, który po obejrzeniu jej dzieł zaproponował dalszą pracę w swoim atelier. W ten sposób wyjazd za granicę, planowany jako krótki – związany nie tylko z planami artystycznymi, ale również z jej zaangażowaniem w konspiracyjny ruch solidarnościowy we Wrocławiu – przerodził się w dłuższy pobyt.

W 1985 roku Ludwika Ogorzelec swoją pracownię zainstalowała w Paryżu, jednak ze względu na specyfikę jej programu twórczego – zwłaszcza cykl Krystalizacja przestrzeni – realizuje swoje prace w różnych częściach świata. Zwykle są to rzeźby typu site-specific, w przestrzeniach zastanych: w galeriach, muzeach, miejscach publicznych. Przez 30 lat kariery zawodowej, obiegając świat, pokazała swoje prace na ponad stu wystawach (58 indywidualnych i 45 grupowych).

Ważniejsze miejsca prezentacji jej dzieł to: Barbier-Beltz Galerie, Paryż (1988), Staib Gallery, Nowy Jork (1990), Galeria Awangarda BWA Wrocław (1993), CSW Zamek Ujazdowski (1994), Askeo Galerie, Paryż (1997), Galeria Les Punxes, Barcelona (1996), Musée-Galerie de la Seita, Paryż(1998), Yokohama Museum (1999), Pardo Gallery, Nowy Jork (2000), Islip Art Museum, Nowy Jork (2000), Contemporary Art Museum, San Jose, Kostaryka (2001), Nancy Margolis Gallery, Nowy Jork (2005), Toronto Sculpture Garden (2007), Royal Botanical Garden, Hamilton, Kanada (2008), Sunshine International Art Museum, Caochangdi, Pekin (2012), Chiostro Di San Nicole, Spoleto, Włochy (2013) i Galeria Muzalewska w Poznaniu (październik 2013).

Oryginalność jej twórczości zauważają teoretycy sztuki Itzhak Goldberg i Françoise Monnin w książce La Sculpture Moderne, wydanej we współpracy z Centre George Pompidou w Paryżu. Fotografie rzeźb artystki znalazły się wśród dzieł największych twórców na świecie w podręczniku na temat piękna dla licealistów japońskich. Twórczość Ludwiki Ogorzelec jest przedmiotem dwóch prac magisterskich: na Uniwersytecie Aix en Provence (pod kierunkiem prof. Itzhaka Goldberga) i na Uniwersytecie w Dijon (pod kierunkiem prof. Andrzeja Turowskiego). Została także odnotowana przez MoMA w Nowym Jorku; informacje o niej zamieściły pisma: „New York Times”, „New Yorker”, „Art Forum”, „Nikkei Art’’ i inne: japońskie, chińskie, francuskie, angielskie, kanadyjskie. „Sculpture Magazine”, najpoważniejszy na świecie periodyk poświęcony rzeźbie, obszernie pisał o jej twórczości aż trzykrotnie.

Prace Ludwiki Ogorzelec znajdują się m.in. w kolekcji Muzeum Sztuki w Łodzi, Mamidakis Foundation na Krecie w Grecji, w kolekcji Aime&Jacqueline Proost w Australii/Queensland, w kolekcji sztuki Doroty i Tomasza Tworków w Kielcach oraz w zbiorach Archicomu we Wrocławiu – w przestrzeni publicznej na osiedlu Ogrody Hallera.

W 1991 roku otrzymala Prix du Conseil National w Monte Carlo w Monaco, w 2000 – The Pollock-Krasner Grant w Nowym Jorku, a w 2007 zostala odznaczona przez Przezydenta Polski Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Przez 28 lat życia poza granicami kraju, z całą świadomością ponoszonych konsekwencji, Ludwika Ogorzelec decyduje się pozostać przy obywatelstwie polskim jako jedynym. Mimo braku jakiegokolwiek wsparcia ze strony państwowych urzędów kultury, z sukcesem reprezentuje i rozsławia sztukę polską w świecie.

 

Strona internetowa Ludwiki Ogorzelec:

http://ludwika.ogorzelec.free.fr

Fotografie całego dorobku twórczego Ludwiki Ogorzelec:

https://plus.google.com/photos/118164597937551998703/albums/5176251790143137601?banner=pwa

Wybór artykułów prasowych na temat twórczości Ludwiki Ogorzelec:

https://plus.google.com/photos/118164597937551998703/albums/5545088509712934465?banner=pwa


 

Ostatnia aktualizacja: 2013-10-28 13:07:56

mkidn
Zrealizowano ze środków
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego


Copyright © Centrum Rzeźby Polskiej 2006 - 2019
zdjęcia: Jan Gaworski
Wszelkie prawa zastrzeżone

wykonanie/created by: Wojciech Głogowski

Valid HTML 4.01 Transitional