Centrum Rzeźby Polsiej w Orońsku
Jesteś w archiwalnej wersji strony Centrum Rzeźby Polskiej, strona ta nie będzie już aktualizowana a zawarte tu informacje mogą być nieaktualne.

 Historia

Józef Brandt i jego związki z Orońskiem

Józef Brandt

Józef Brandt (1841-1915) - wybitny przedstawiciel polskiego malarstwa historyczno-rodzajowego związany z polską kolonią artystyczną w Monachium. Początkowo uczył się w Paryżu u Juliusza Kossaka, uczestniczył też w zajęciach pracowni słynnego, francuskiego malarza historycznego Leona Cognieta. Potem został studentem Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, gdzie pobierał lekcje u Franciszka Adama, Teodora Horschelta i Karola von Piloty'ego. Od 1867 roku prowadził tam własną pracownię, która wkrótce stała się nieoficjalną szkołą malarską i miejscem skupiającym polskich artystów w Monachium. Najlepszy okres twórczości Brandta przypadł na lata 70. i 80. XIX wieku. Jego malarstwo obracało się w kręgu realizmu historycznego. Podejmował najczęściej tematykę batalistyczną, rzadziej rodzajową, czerpiąc z bogatej historii XVII-wiecznej Rzeczypospolitej, a zwłaszcza jej kresów wschodnich.
Z Orońskiem związała Brandta wieloletnia przyjaźń z synem właścicieli majątku Aleksandrem Pruszakiem. Urzekł go krajobraz Orońska i kulturalna atmosfera ziemiańskiego dworu. Po śmierci przyjaciela Brandt poślubił w 1877 roku wdowę - Helenę z Wojciechowskich Pruszakową. Od tego momentu życie państwa Brandtów było rozdzielone pomiędzy Monachium, gdzie artysta tworzył i zarabiał na utrzymanie rodziny i Orońsko, gdzie zjeżdżali na wakacyjny wypoczynek. W lecie Orońsko zamieniało się w prawdziwą kolonię artystyczną. Brandt zapraszał do swojej posiadłości kolegów i uczniów, których wspólną pracę określano mianem Wolnej Akademii Orońskiej. Bywali tu: Władysław Wankie, Jan Rosen, Władysław Szerner, Tadeusz Ajdukiewicz, Władysław Czachórski, Jan Chełmiński, Alfred Schouppé, Apoloniusz Kędzierski, Józef Kania. Poza działalnością artystyczną Brandt odkrył w sobie talent gospodarski. Rozbudował pałac, założył stadninę koni półkrwi, postawił kuźnię i wozownię, dbał o hodowlę i uprawy. Za jego czasów Orońsko zasłynęło nie tylko w świecie sztuki. Niestety zniszczenia wojenne i śmierć Brandta w 1915 roku zamknęły okres świetności orońskiego dworu.


 

Ostatnia aktualizacja: 2006-09-05 08:50:12

mkidn
Zrealizowano ze środków
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego


Copyright © Centrum Rzeźby Polskiej 2006 - 2019
zdjęcia: Jan Gaworski
Wszelkie prawa zastrzeżone

wykonanie/created by: Wojciech Głogowski

Valid HTML 4.01 Transitional