Centrum Rzeźby Polsiej w Orońsku
 Archiwum

wybierz kategorię:

Szukaj w aktualnościach

DZIEŃ, ZMIERZCH I NOC Rzeźby Igora Mitoraja w Agrigento wystawa fotografii

DZIEŃ, ZMIERZCH I NOC

rzeźby Igora Mitoraja w Agrigento

wystawa fotografii Ewy Cichockiej i Magdy Pannert

Galeria „Kameralna”, 16 czerwca – 1 lipca 2012 r.

Opracowanie: Anna Bińkowska, Ewa Cichocka, Helena Kuczyńska



Więcej zdjęć w galerii DZIEŃ, ZMIERZCH I NOC Rzeźby Igora Mitoraja w Agrigento

 „W sensie duchowym Polska leży nad Morzem Śródziemnym” – słowa te zostały zapisane przez Jana Parandowskiego we wstępie do polskiego działu katalogu wystawy światowej w 1939 roku. Wystawa przygotowana przez Muzeum Uniwersytetu Warszawskiego we współpracy ze Studiem Dokumentacji Podróżniczej EGC potwierdza słowa wybitnego badacza, filologa i literata.

Rzeźby Mitoraja, łączące w sobie greckie i rzymskie nurty z nowoczesnym podejściem do sztuki, stanowią wyjątkowe świadectwo tradycji antycznych obecnych w świecie współczesnym. Wyeksponowane na Sycylii w Agrygencie w Dolinie Świątyń – wyjątkowym kompleksie sakralnym pochodzącym z V. wieku p.n.e. – są doskonałym przykładem dialogu kultury starożytnej i nowożytnej. Kluczowa jest tu postać samego Mitoraja, którego charakterystyczny styl rzeźby jest powszechnie znany na całym świecie, sam rzeźbiarz zaś jest jednym z najbardziej uznanych artystów polskich.

Fotografie zaprezentowane na wystawie powstały podczas pleneru zorganizowanego na Sycylii jesienią 2011 roku w Agrygencie, nazywanym przez Pindara „najpiękniejszym miastem wśród zamieszkałych przez śmiertelnych”. Bohaterem pleneru stały się rzeźby Igora Mitoraja, a sesje zdjęciowe w różnych porach dnia i nocy zaowocowały powstaniem serii fotografii pt. „Dzień, zmierzch i noc”, których autorkami są Ewa Cichocka i Magda Pannert.

Dzięki działaniom Muzeum Uniwersytetu Warszawskiego, Koła Naukowego Recepcji Antyku „Ars Antica”, zdjęcia stały się częścią wystawy oraz oprawą sesji naukowej pt. „Między Polską, Sycylią a antykiem”, która miała miejsce w Starej Bibliotece Uniwersyteckiej w Warszawie w kwietniu 2012 roku.

„Nowy Fidiasz”, „spadkobierca Michała Anioła” – tak określa się Igora Mitoraja, najbardziej znanego za granicą polskiego rzeźbiarza. Urodzony w 1944 roku. studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Tadeusza Kantora. Światowy rozdział jego kariery rozpoczął się w 1968 roku wraz z wyjazdem na studia w paryskiej École Nationale Supérieure des Beaux-Arts. Dziś powszechnie kojarzony jest jako rzeźbiarz, choć swoją drogę artystyczną rozpoczynał jako malarz, dopiero w 1977 roku odkrył w rzeźbie swój sposób artystycznej ekspresji. Wkrótce jego nazwisko zaczęto kojarzyć z takimi miejscami jak Pietrasanta i Carrara, gdzie tworzyli najwięksi artyści starożytni i nowożytni, a jego rzeźby silnie inspirowane antykiem stanęły m.in. w Paryżu, Rzymie, Mediolanie, Lozannie, Hadze, Londynie czy Krakowie. Również w Warszawie znajdują się prace Mitoraja – m.in. jedna z jego „Ikarii” stoi w siedzibie BRE Banku przy ul. Senatorskiej, a z mosiężnych drzwi kościoła jezuitów na Starym Mieście od 2009 roku wyglądają jego anioły. Również stosunkowo niedawno, bo w 2009 roku, przy Krakowskim Przedmieściu miała miejsce wystawa jego rzeźb o znaczącym tytule „Lux in tenebris”.

W pracach Mitoraja łatwo dostrzec fascynację ikonografią antyczną – nawet niezbyt wprawnego widza wprowadzają w świat starożytności już same tytuły jego prac. „Ikarie”, „Erosy” czy „Gorgony”, zaskakująco klasyczne w swojej formie, dobrze ilustrują ogromny wpływ antyku na świat współczesny i na sztukę towarzyszącą nam na co dzień. Klasyczne nagie torsy i wężowe głowy gorgon odnoszą się bezpośrednio do bogatego dziedzictwa starożytności, jednak celowe „uszkodzenia” rzeźb – pęknięcia, rozdarcia czy też niepełność dzieł (pozbawienie ich np. kończyn, przez co przypominają okaleczone arcydzieła antyczne pieczołowicie przechowywane w muzeach) – to już zabiegi współczesne, które przełamują dawne piękno i perfekcję. Bandaże i całuny, którymi artysta często spowija swoje prace, dodatkowo uświadamiają patrzącemu niedoskonałość nie tylko efektów pracy rąk ludzkich, ale i samego człowieka, a także jego przemijanie.

Zdjęcia przedstawione na wystawie to najsłynniejsze rzeźby Mitoraja, które zagościły w 2011 roku w Dolinie Świątyń w Agrygencie na Sycylii. Ukazane na tle antycznych ruin, jego prace zyskały ponadczasowy wymiar. Mitoraj doskonale ujmuje istotę sztuki przeszłości, a jego rzeźby umieszczone w klasycznym krajobrazie świątyń fascynują i zachwycają niezależnie od pory dnia, co można zauważyć na naszej wystawie, gdzie został przedstawiony jeden dzień z artystą – od świtu do nocy.

 

Organizatorzy:

Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku

Muzeum Uniwersytetu Warszawskiego

Studio Dokumentacji Podróżniczej EGC

 

Patronat:

Prof. Danuta Hübner, poseł do Parlamentu Europejskiego

„Gazzetta Italia”

Stowarzyszenie Italiani in Polonia



kategoria: Galeria Kameralna, wiadomość dodano: 2012-06-18 12:40:42, czytane: 2828 x




mkidn
Zrealizowano ze środków
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego


Copyright © Centrum Rzeźby Polskiej 2006 - 2019
zdjęcia: Jan Gaworski
Wszelkie prawa zastrzeżone

wykonanie/created by: Wojciech Głogowski

Valid HTML 4.01 Transitional